LTStraipsnyje nagrinėjama pelno, ribotos atsakomybės akcinių bendrovių – korporacijų – dalyvavimas politinės komunikacijos procese. Parodoma didžiųjų, ypač tarptautinių ar monopolistinių, korporacijų laikymo politikos subjektais ir jų įtraukimo į politinį dialogą būtinybė. Straipsnyje priešinamos korporacijų kritiko V. Lenino ir istoriko F. Fischerio interpretacijos, skirtos Pirmojo pasaulinio karo priežastims aiškinti, parodomas didžiųjų korporacijų vaidmuo skatinant šalių karinius susidūrimus, kritikuojama tai, kad nėra efektyvios politinės komunikacijos. Remiantis įvadinėmis pastabomis vėliau diskutuojama korporacijoms skirta kairioji kritika, analizuojami korporacijų negatyvaus vaidmens demaskavimo ir demonizavimo atvejai, trumpai aptariami kai kurie N. Klein, J. Bakano, T. Hardto, T. Negri, N. Chomskio ir kitų autorių kūriniai, kuriuose buvo nagrinėta korporacijų prigimtis, jų veiklos strategijos, sąsajos su politinės komunikacijos procesu. Straipsnyje teigiama, kad minėtuose kūriniuose dažniausiai ignoruojama pragmatinė korporacijų politinė komunikacija su valstybe ir visuomene arba ji laikoma melaginga, simuliakrine, negatyvia lobistine. Priešingai šiam požiūriui straipsnyje pateikiama kai kurių komunikacinius kanalus plėtojančių korporacijų pavyzdžių, rodančiųjų pastangas didinti savo ir visuomenės gėrį, jų dėmesį viešiesiems ryšiams ir viešosios strategijoms. Straipsnio pabaigoje diskutuojamas kompanijų dalyvavimas socialiniuose ir bendruomeniniuose projektuose pasaulyje, ES, Lietuvoje, kalbama apie tokio dalyvavimo svarbą viešųjų ryšių plėtrai bei politinei komunikacijai ir visuomenės gerovei didint.
ENA participation of corporations in political communication processes are discussed in the article. Cynical pursuit for profit in limited liability companies stimulates consolidation of corporations with state power and building of monopolies but not open dialogue with civic society. The article shows biggest corporations as political subjects and discusses conditions and forms of political communication between them and communities. Investigations and examples of situation with corporations and states in the period of World War I are discussed and the role of monopolistic companies in the preparation of the War are analyzed in order two show the necessity of pragmatic and responsible political communication. For these reasons V. Lenin's theory of aggressive and colonial imperialism and F. Fischers considerations about absence of effective international political communication are contrasted in the paper. On the basis of introduction notes, the contemporary left critique of corporations is discussed. The main point is the denouncing or even demonizing style and rhetoric of considerations in left political literature. For this reason, a few theoretical considerations of N. Klein, J. Bakan, T. Hardt, A. Negri, N. Chomsky and others authors about the nature, political objectivities, marketing strategies of corporations are discussed here. In some cases, for example, N. Chomsky relates corporations with contemporary political communication and manipulation but not with the process of socialization and making community good.The article emphasizes that the left critique of corporations mainly ignores or misinterprets political communication processes between society and stock companies insofar as such giants of speculative capital as G. Soros constantly emphasize this new factor of global world, or J. Habermas describes pragmatic communication as the main issue of contemporary modernization. The article gives examples how contemporary communication companies build in quite ambiguous way a dialog between NGO, communities and other stock companies in order to increase public good. At the end of the article, the participation of corporations in projects of social responsibility is discussed from the public relations point of view.